Krótki quiz na temat narkotyków: SPRAWDŹ, CO WIESZ.
Poniżej przedstawiamy różne stwierdzenia dotyczące narkotyków. Sprawdź swoją wiedzę i zaznacz literą „P” zdania, które uważasz za prawdziwe, a litera „N” zdania nieprawdziwe. Za każdą prawidłową odpowiedź otrzymujesz 1 punkt.
1.To, czy uzależnię się od narkotyków, zależy wyłącznie od mojej woli. P / N
2.Amfetamina poprawia zdolność umysłu. P / N
3.Istnieją lekarstwa, które skutecznie leczą z narkomanii. P / N
4.Marihuana to niegroźne „zioło”. P / N
5.Zawsze wiadomo, co zawiera narkotyk. P / N
6.Wszyscy młodzi ludzie biorą. P / N
7.Narkomanem jest każdy, kto odczuwa przymus brania narkotyku. P/ N
8.Zażywanie narkotyków syntetycznych nie wiąże się z żadnym ryzykiem. P / N
9.Łączenie narkotyków z alkoholem jest niebezpieczne. P / N
10.Brown sugar to heroina. P / N
Rozwiązanie quizu:
0-5 punktów
Być może Twoje odpowiedzi są prowokacją? Bo jeżeli nie, to jesteś potencjalnym „klientem” wieloletnich programów terapeutycznych. Twoja wiedza opiera się prawie wyłącznie na mitach.
6-8 punktów
Nie jest dobrze. Pomyśl skąd pochodzi Twoja wiedza o narkotykach. Często dajemy wiarę różnym bzdurom, nawet nie zastanawiając się nad nimi, a potem… wychodzimy na tym jak Zabłocki na mydle.
9-10 punktów
Gratulujemy rzetelnej wiedzy. Mamy nadzieję, że w praktyce Twój stosunek do narkotyków tez jest rozsądny. Jeżeli tak – ciesz się życiem i dziel wiedzą z innymi.
1.NIEPRAWDA. Wszyscy, którzy złapali się w pułapkę tego stwierdzenia mają dzisiaj ogromne problemy z narkotykami. Nikt przecież nie zamierza z własnej woli utracić kontroli nad braniem i uzależnić się.
2.NIEPRAWDA. Amfetamina nie utrwala posiadanej wiedzy ani nie przysparza nowej. Pozwala wprawdzie na aktywność przez całą dobę, jednak kosztem wyczerpania organizmu i depresji, kiedy narkotyk przestaje działać. Do tego silnie uzależnia.
3.NIEPRAWDA. Medycyna wciąż poszukuje skutecznego leku na uzależnienia. Obecnie dostępne preparaty stosuje się jedynie w leczeniu bardzo wczesnego stadium uzależnienia od brązowej heroiny i to pod warunkiem poddania się jednocześnie intensywnej terapii. Pomimo to – 95% tak leczonych pacjentów wraca do nałogu.
4.NIEPRAWDA. Marihuana uzależnia psychicznie. Ponadto może powodować niepokój, rozkojarzenie, pogorszenie koncentracji, obniżenie sprawności intelektualnej i seksualnej, zobojętnienie i zniechęcenie do codziennych zajęć.
5.NIEPRAWDA. Nigdy nie ma pewności, co zawiera substancja. Ten towar nie ma znaku jakości. Rozprowadzane przez dilerów narkotyki zwykle zawierają zanieczyszczenia. Domieszki są różne – bardziej lub mniej toksyczne. Zawsze ryzykujesz.
6.NIEPRAWDA. Jak wynika z badań ogólnopolskich, większość młodzieży nigdy nie próbowała narkotyków.
7.PRAWDA. Pomimo, że narkoman kojarzy się większości ludzi z zaniedbanym, wyniszczonym „ćpunem” zażywającym narkotyki dożylnie, to „współczesnego” narkomana często trudno poznać na pierwszy rzut oka. O tym, że ktoś jest narkomanem świadczy przymus brania narkotyków.
8.NIEPRAWDA. Zaburzenia psychiczne, które wymagają leczenia w szpitalu psychiatrycznym, zgony spowodowane odwodnieniem czy zapaściami, np. po imprezach tanecznych – to fakty. Tylko niektóre z nich są nagłaśniane przez media.
9.PRAWDA. Wszelkie tego typu kombinacje wzmagają toksyczne działanie używanych środków. Nigdy nie wiesz, co może się wydarzyć w wyniku takiego połączenia – wylew, zapaść, czy tylko chwilowa utrata przytomności.
10.PRAWDA. Ze względu na słodko brzmiącą nazwę i sposób przyjmowania, niektórym ludziom Brown su gar nie kojarzy się z najgroźniejszym narkotykiem – heroiną. Jednak tak samo działa na organizm i tak samo szybko uzależnia.
Warto przeczytać:
Narkotyki w Polsce. Mity i rzeczywistość,
Ewa Korpetta, Ewa Szmerdt-Sisicka.
PRZEMOC I AGRESJA W SZKOLE
WSKAZÓWKI DLA UCZNIA: JAK RADZIĆ SOBIE W PRZYPADKU PRZEŚLADOWANIA
DRODZY UCZNIOWIE!
W każdej szkole dochodzi do przemocy, jednak nie wszyscy wiemy, jakie zachowania należy uważać za przemoc. Przemoc to nie tylko uderzanie, szczypanie, bicie czy popychanie. Pamiętaj, że jesteś ofiarą przemocy także wtedy, gdy:
• jesteś przezywany,
• ktoś opowiada innym nieprawdziwe historie na Twój temat,
• jesteś ośmieszany przez swoich kolegów i koleżanki,
• ktoś niszczy lub zabiera Twoje rzeczy,
• ktoś kradnie Twoje pieniądze,
• w Internecie publikowane są obraźliwe informacje o Tobie,
• dostajesz obraźliwe SMS-y lub telefony,
• nie chcesz iść do szkoły, bo boisz się spotkać swoich prześladowców.
Sprawcy najczęściej dobrze wiedzą, w jaki sposób mogą cię zranić. Gdy chcą Ci sprawić przykrość, złośliwie komentują:
• Twój wygląd: wagę, kolor włosów, sposób ubierania,
• to, że dobrze się uczysz,
• to, że uczysz się gorzej,
• to, że nie masz pieniędzy,
• Twoją popularność w szkole,
• jeśli masz inną religię,
• nosisz okulary lub aparat słuchowy,
• masz wadę wymowy lub dysleksję.
Pamiętaj - niezależnie od tego, czego dotyczy prześladowanie i dokuczanie, to nie Twoja wina. Nikt nie ma prawa stosować przemocy wobec innych osób.
Co możesz zrobić?
Jeśli jesteś prześladowany, koniecznie powiedz o tym komuś. Możesz powiedzieć przyjacielowi, nauczycielowi albo rodzicom. Pamiętaj, że prześladowanie samo się nie skończy, jeśli nikomu o tym nie powiesz. Nie jest to łatwe. Możesz się wstydzić lub obawiać, że zmartwisz tym rodziców lub sprawisz im kłopot. Jeśli nie chcesz sam opowiedzieć o problemie, poproś np. kolegę, koleżankę, rodzeństwo, babcię lub dziadka, aby pomogli Ci o wszystkim opowiedzieć rodzicom. Jeśli zamiast mówić o problemie, wolisz o tym napisać - przygotuj list do rodziców i opisz, jak się czujesz.
Pamiętaj, że w szkole zawsze jest Twój wychowawca lub inny nauczyciel, który powinien wiedzieć, jeśli dzieje się coś złego. Spróbuj znaleźć taki moment, kiedy będzie można powiedzieć mu o tym tak, aby nikt się nie zorientował. Możesz np. zostać po lekcji, prosząc o wyjaśnienie jakiegoś tematu. Jeśli masz większe zaufanie do innego nauczyciela lub pracownika szkoły (pedagog lub psycholog szkolny, pielęgniarka), porozmawiaj z wybraną przez Ciebie osobą. Masz prawo do tego, aby czuć się bezpiecznie.
Możesz wybrać także inną dorosłą osobę, której ufasz, np. lekarza. Osoba taka powinna znaleźć odpowiedni sposób, aby skontaktować się ze szkołą i Twoimi rodzicami, by Ci pomóc.
Jak sobie radzić z prześladowaniem?
Sprawcy przemocy najczęściej działają bez świadków i dlatego potrafią przez dłuższy czas unikać konsekwencji,
• Podczas przerw staraj się przebywać w bezpiecznych miejscach w szkole, gdzie jest wiele innych osób. Sprawcy nie lubią świadków.
• Jeśli pobiją Cię w szkole, natychmiast powiedz o tym nauczycielowi. Powiedz też rodzicom.
• Nie staraj się im oddawać - możesz zostać pobity lub
• wpaść w kłopoty. Bicie to napaść.
• W trudnej sytuacji zawsze proś o pomoc i wsparcie; nie obawiaj się wołać o pomoc do postronnych osób, mówiąc np. „oni mi grożą
• Jeśli spotkasz osoby, które prześladują Cię, staraj się przede wszystkim spokojnie opuścić to miejsce tak szybko, jak to jest możliwe.
• W kontakcie ze sprawcami przemocy staraj się zachowywać pewnie i spokojnie, patrz im w oczy, stój prosto, unikaj gestów lub min, które mogłyby ich sprowokować.
• Gdy ktoś zachowuje się wobec Ciebie w sposób, jakiego sobie nie życzysz, powiedz mu o tym jasno i wprost np. „Nie lubię, gdy to robisz. Chcę, żebyś przestał
• Próbuj opierać się, gdy Ci grożą lub namawiają do cze-goś, czego nie chcesz zrobić. Stosuj w tym celu technikę „zdartej płyty
, powtarzając przez cały czas jedno zdanie, np. „Nie, nie zrobię tego
• Gdy Ci dokuczają lub przezywają Cię, możesz reagować na to za pomocą jakiegoś zdania, które ma pokazać, że to Cię nie dotyka w sposób, w jaki by chcieli np. „tak? no to co?
